60 km dartelen door Drenthe

De wekker gaat om 6.00 uur, de dag van de ISU. Gek genoeg ben ik niet nerveus, eerder ongelovig. Ga ík echt 60 km rennen, het voelt eerder alsof ik m’n lief ga aanmoedigen. M’n trail outfit ligt klaar en naast m’n bed staat een tas met alles erin wat ik deze dag nodig ga hebben.

Aan het support kan het niet liggen, ik heb twee ervaren ultralopers en een ervaren ultraloper-supporter aan mijn zijde die om half 7 in de auto stappen. ‘En, heb je er zin in’?

Hoeveel posten?
Op camping De Weyert in Rolde hangt een ontspannen en prettige sfeer en er is een mooi ultra-dorp opgebouwd. De 102 en 127 km zijn al om 6.00 uur gestart en de mensen die er nu nog zijn gaan voor de 60 km. ‘Hoeveel posten zijn er eigenlijk?’, vraag een loper aan mij. ‘Twee’, zeg ik, ‘op 20 en 40 km’. ‘Oh, dan kan ik weleens in de moeilijkheden komen,’ antwoord hij. Ik ben lichtelijk verbaasd, blijkbaar bereid niet iedereen zich goed voor op de route.

Nadat organisator Winfried een briefing heeft gedaan over het parcours gaan we 5 minuten voor de start richting startvak, heel relaxt zoals ik gewend ben bij trails. Rugzakje om met 1,5 liter sportdrank, reepjes en jasje, Suunto horloge om en voor de zekerheid de route erin gezet. Om 9.45 uur vertrek ik met 75 mede trailers voor onze tocht over de Hondsrug. De eerste 20 km gaan ontspannen, ondanks regen, wind, modder en veel plassen. Ik ben erg blij met m’n kniebroek en Compress kousen, dat maakt een passage door brandnetels een stuk aangenamer en voorkomt vuurrode benen die ik bij anderen zie. De omgeving is prachtig, we lopen door het Westerscheveld, mooie natte gebieden met vogels en grazende Schotse Hooglanders.

Klotszak
Na de bossen van Staatsbosbeheer via het Grote Zand, een mooi heidegebied, arriveren we in de omgeving van Kamp Westerbork. Bij de post vul ik mijn drinkzak met 1,5 liter water, eet wat van de snacktafel en ga weer door. Waar ik tot 20 km nog in een groepje liep, zie ik één man vertrekken. Ik sluit snel aan en kom dan tot de ontdekking dat ik de lucht niet uit m’n drinkzak heb gehaald, met als gevolg een klotszak. Gelukkig wist ervaren trailsupporter raad. Erg fijn ook om onderweg bekende gezichten te zien en aangemoedigd te worden door m’n lief.

Via uitgestrekte bossen, een Drents keienpad en meerdere grote vennen loop ik richting de tweede post, samen met een maatje, onderweg maak je snel vrienden. Na slechts één keer fout gelopen te zijn en één keer gevallen, lang uit in de drek, kom ik aan bij de volgende post, inmiddels heb ik er 44 km op zitten en loop eigenlijk nog steeds lekker ontspannen. De ademhaling zit goed en m’n hartslag blijft laag.

Ik neem hier even de tijd, trek een droog shirtje aan en neem lekker bouillon, chips en cola. Klaar voor de laatste etappe van 18 km. De route loopt over drie heuveltjes, een MTB-route langs een prachtig turquoise meer.
Bij 50 km gebeurt er iets vreemds, ik besef dat ik nog nooit eerder zo ver heb gelopen en krijg het mentaal zwaar. In gesprek met mijzelf bespreek ik wat nou 10 km is. Van de Eenzame Eik naar huis, dat kan ik, makkie. Gelukkig lukt het om te blijven rennen, de benen doen het nog goed.

Aardappelveld
Na wat opstapjes over hekken (ik liep alleen en kon ik lekker hard kreunen) gaat de route dwars door een aardappelveld. Onmogelijk, en er komt geen einde aan. Halverwege het veld ligt een diepe greppel die alleen door te gaan zitten, naar beneden zakkend en omhoog klauterend, genomen kan worden. Ik denk dat hier, naast mijzelf, ook door anderen flink gemopperd is.

Dit veld breekt me een beetje op, ik word ingehaald door twee mannen. Voordeel hiervan is wel dat ik kan aanhaken, want de laatste drie km’s zijn een lang recht stuk waar geen eind aan lijkt te komen. Ik weet dat de kerktoren van Rolde te zien moet zijn, maar het lijkt wel of die is afgebroken. Gewoon doorlopen, voet links, voet rechts en dan eindelijk zie ik m’n lief, roepend dat ik er bijna ben. Winfried staat me inderdaad op te wachten met een brede glimlach en feliciteert me met mijn prestatie. Ik heb het gedaan, 62 km kunnen rennen in 6.46 uur en genoten van het Drentse landschap.

Bierpakket
Indian Summer 60k prijzenNa een welverdiende warme douche staat er nog een massage en een kop oma’s groentesoep voor me klaar. Daarna mag ik het podium beklimmen om een Indian Summer bierpakket in ontvangst te nemen voor de derde plek bij de dames.

Ruim 60 km rennen over de Hondsrug, voor mij heel gezond, met het vertrouwen en het support van mijn geliefden. En om alles maar weer even in perspectief te zetten: dezelfde dag werd er ook twee keer zo ver gelopen en kwam de laatste loper om 0.15 uur ’s nachts binnen. Respect!

Dank aan alle vrijwilligers, jullie maakten deze dag tot een fantastische ervaring.

1 thought on “60 km dartelen door Drenthe”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *